پزشکی

بیماری اوتیسم در کودکان

در سال های اخیر افراد زیادی با  اختلال اوتیسم شناسایی شده اند که نشان می دهد باید دانش بیشتری در این مورد داشته باشیم.

هنوز شایعات نادرستی در مورد اوتیسم وجود دارد. در این مقاله قصد داریم ۶ موردی که ممکن است در مورد اختلال اوتیسم ندانید را بیان کنیم.

کودکان زمانی که با اختلال اوتیسم شناسایی می شوند ممکن است بسیار کم سن و سال باشند:

ممکن است کودکانی که به اوتیسم مبتلا هستند در سن ۱۸ ماهگی یا کمتر از آن تشخیص داده شوند. اما بیشتر تشخیص ها در سن ۲۴ ماهگی یا بالاتر از آن اتفاق می افتد که در این نقطه از زندگی تشخیص قابل اعتمادتر خواهد بود. کودکانی که با اوتیسم دست و پنجه نرم می کنند مشکلاتی را در ارتباط اجتماعی خود خواهند داشت اما این موضوع برای سنشان طبیعی است.

هیچ تست پزشکی یا آزمایش خون برای تشخیص بیماری اوتیسم وجود ندارد. به همین خاطر پزشک سعی می کند رفتار کودک را از طریق غربالگری توسعه ای بررسی کند و سپس ارزیابی های تشخیصی گسترده و جامعی را در این زمینه انجام دهد. همچنین پزشک توصیه می کند فرد موردنظر به طور مرتب با یک متخصص در ارتباط باشد و رفتارهای او مورد بررسی قرار گیرد.

به نظر می رسد شیوع این اختلال در حال رشد و افزایش است:

آمارهایی که در مورد اوتیسم وجود دارد بسیار متغیر و متنوع است اما متخصصان تخمین زده است که از هر ۶۸ کودکی که به دنیا می اید یک نفر به اختلال اوتیسم مبتلاست. اختلاف نظرهای زیادی در مورد این موضوع بین متخصصان وجود دارد.

طیف وسیعی از نشانه ها وجود دارد:

نشانه های اختلال اوتیسم می تواند بسته به هر فرد بسیار گسترده باشد. در برخی از افراد نشانه های این اختلال خفیف است و در بعضی دیگر نشانه های موجود بسیار پر رنگ تر خواهد بود. اما نشانه های اوتیسم در برگیرنده مشکل در مهارت های اجتماعی و رفتارهای اجتماعی همچون بسیار درون گرا بودن، بازی نکردن با سایر کودکان و تماس چشمی نداشتن است.

کودکانی که با اختلال اوتیسم دست و پنجه نرم می کنند ممکن است برخی از رفتارهای خاص را بارها و بارها تکرار نمایند یا ممکن است در مورد اسباب بازی های خود وسواس به خرج دهند. کمبود مهارت زبانی نیز یکی از نشانه های رایج و شناخته شده این نوع اختلال است.

۲۰ الی ۳۰ درصد از افرادی که به اختلال اوتیسم مبتلا هستند نمی توانند به خوبی از مهارت های زبانی و شفاهی خود استفاده نمایند اما این موضوع همیشه و در همه افراد صدق نمی کند. یکی دیگر از نشانه های هشدار دهنده این است که کودک به صدا بسیار حساس باشد، بسیار کج خلقی نماید، به صحبت های دیگران پاسخ ندهد، به اشیای جالب و جذاب اشاره ننماید و دوست نداشته باشد با کودکان دیگر بازی کند

همچنین برخی از متخصصان بر این باورند که افزایش آگاهی در میان افراد به تشخیص چنین شرایطی کمک کرده است. تغییر در نحوه تشخیص و آگاهی بیشتر تاثیرات قابل توجهی در این حوزه داشته است.

پسران به احتمال زیاد بیشتر از دختران با این اختلال شناسایی می شوند:

بیشتر مردم بر این باورند که دختران خجالتی هستند و اگر به درستی صحبت نکنند یا ترجیح بدهند با خودشان بازی کنند این یک موضوع عادی است. همچنین افراد به غلط بر این باور هستند که پسران باید با دوستان خود بازی کنند و سر و صدای بیشتری داشته باشند. زمانی که می بینند پسربچه با دوستانش بازی نمی کند بسیار به آن توجه می کنند و همین امر باعث می شود شناسایی و تشخیص اوتیسم در پسران بیشتر باشد.

اوتیسم ممکن است قبل از تولد آغاز گردد:

بیشتر متخصصان بر این باورند که ترکیبی از ژنتیک و فاکتورهای محیطی می تواند خطر توسعه اوتیسم در افراد را افزایش دهد اما هنوز هم موارد ناشناخته زیادی در این مورد وجود دارد. شواهد رو به رشدی وجود دارد که کودکان ممکن است اوتیسم را قبل از تولد به همراه خود داشته باشند.

این یک نقطه بحرانی است. بیشتر افراد بر این باورند که اختلال اوتیسم یک موضوع قبل از تولد است زیرا سلول هایی در مغز شناسایی شده است که در این افراد متفاوت است. این سلول ها قبل از تولد نوازد توسعه پیدا می کنند. تحقیقات انجام شده نشان می دهد مصرف برخی از داروها در طول دوران بارداری می تواند خطر ابتلا به اوتیسم را افزایش دهد.

اگرچه پسران زودتر از دختران با این اختلال شناسایی می شوند اما شواهد رو به رشدی وجود دارد که نشان می دهد تعداد افراد اوتیسمی در میان دختران نیز در حال شناسایی است. تعداد اندک غربالگری اوتیسم برای دختران کم سن و سال به خاطر این است که افراد انتظارات بیشتری از پسران دارند.

در والدینی که سن بالایی دارند خطر ابتلای فرزند به اوتیسم افزایش پیدا می کند. همچنین اگر یکی از فرزندان خانواده به اوتیسم مبتلا باشد شانس ابتلای سایر کودکان خانواده به اوتیسم افزایش پیدا می کند

کودکانی که با اوتیسم دست و پنجه نرم می کنند ممکن است سایر مشکلات سلامتی را نیز داشته باشند:

افرادی که به اوتیسم مبتلا هستند خطر بیشتری برای داشتن سایر مشکلات سلامتی نیز خواهند داشت. بیش از ۳۹ درصد افراد اوتیسمی در دوران بزرگسالی خود صرع را نیز تجربه می کنند. این افراد بیشتر از سایرین در معرض ابتلا به اضطراب، افسردگی، مشکلات خواب، آلرژی و مشکلات شکمی قرار دارند.

 

مجله سلامتی پلاس ماد

 

همه چیز درباره زایمان سزارین

مقاله قبلی

کاربردهای آلوورا برای سلامت و زیبایی

مقاله بعدی

شما همچنین ممکن است دوست داشته باشید

نظرات

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بیشتر در پزشکی